Epische voetballers


Zo eens in de zoveel tijd lees je hier eens een verhaal over een epische Haastrechtvoetballer;  een lofzang over een speler uit vervlogen tijden. De helden die onze harten nog steeds sneller doen kloppen.

VVH-iconen die ons nog steeds een glimlach op het gezicht doen toveren.

 

  1. ARJAN BRAND – DE SPIJKER, POPEYE

 

Het tanige gestalte van de rechtsback doet aan niets denken aan de opgepompte verdedigers die we iedere week in de Premier League voorbij zien komen. Blijkbaar had je eind jaren negentig geen spiermassa nodig om de aanvallers van de tegenstander uit te schakelen. Van brute kracht moest de vleugelverdediger uit Haastrecht het niet hebben. Arjan zocht zijn heil in de kunst van het bal afpakken en toonde zich nimmer twijfelachtig als de wedstrijd daarom vroeg. Met zijn uitschuifbare benen zat de gespierde back overal tussen. Onmiskenbaar als het moest, flegmatiek als het kon, maar altijd in dienst van de ploeg.

Brand was voor d’n duvel niet bang. In Arjans geboorteplaats, Haastrecht, golden in de jaren negentig van de vorige eeuw de wetten van de jungle. De voetbaljeugd had niet de beschikking over voetbalscholen, aangepaste lesroosters en trainingscomplexen met kunstgras. Als je aardig kon voetballen, lag lang niet altijd een zorgeloze carrière als selectievoetballer in het verschiet. Zo ook bij Arjan. De slungelige tiener werkte zich dan ook het snot voor de ogen op de familieboerderij.

Arjan heeft het boerderijleven ,- een hardwerkend leven-,  nooit voorgoed achter zich gelaten. De geharde Hollander verwerd namelijk tot een eenmanssloopbedrijf en specialiseerde zich in het uitdelen van tackles. Spijkerharde tackles. Arjan liet zijn benen spreken.

In de jaren die volgden smeedde de kraanmachinist van Firma Aantjes een imposante loopbaan aan elkaar. Gedecideerd klom Arjan steeds een trapje hoger. Via de A1, Haastrecht 2, Haastrecht 1 en Haastrecht 4 speelt hij nu zijn wedstrijdjes voor het vijfde elftal van de geel-zwarten.

Voetbal zit Arjan in het bloed. De beste man voelt zich heden ten dage nooit te goed om zijn mening te spuien over allerhande voetbalzaken. Of om – als de nood aan de man is – zijn lievelingstrainer Joos van der Vlist uit de brand te helpen. Arjan komt van ver, maar is een geboren kampioen. Ook al vertoeft de veldspeler Brand nu nog in de lagere regionen van het amateurvoetbal, niemand twijfelt eraan dat hij ooit zijn opwachting zal maken, als assistent-trainer van Van der Vlist, in hogere regionen van VV Haastrecht. Het staat in de sterren geschreven.

Zonder Arjan had Haastrecht 4 immers nooit kampioen geworden in het seizoen 2014/2015. ‘Zonder Arjan geen Strooier, zonder Arjan geen Ivo en zonder Arjan geen Van Oudshoorn. Zonder Arjan geen majestueuze goal van de geslepen spits Edwin den Boer in de wedstrijd tegen Alphen 4; 0-4 (seizoen 2014/2015)’.

Vanwaar deze boude uitspraak?

Kijk, en oordeel zelf. Het zij zo, misschien was het Strooier die de bal vanaf rechts diagonaal croste of was het Straver die hem heerlijk teruglegde op Den Boer. Maar waar begon echter deze beroemde aanval? Inderdaad. Bij ‘ De Spijker’. Het was Arjan Brand die het middenveld opstoomde, volledig in de geest van De Hollands School een man-meer-situatie creëerde en het leer afleverde bij een speler met hetzelfde tricot om het lijf. Denk daar maar eens over na. We mogen de kraanmachinist en zoon van een boer op onze blote knieën bedanken.

 

Bedankt Arjan!